무완의 한국 생활이 날마다 행복해요~~

วันนี้จะมาอัพเกี่ยวกับมหาลัยที่หวานมาเรียนภาษาเกาหลีงับ

ชื่อว่ามหาวิทยาลัยยอนเซ (Yonsei University - 연세 대학교)

พอดีว่าวันนี้เพิ่งสอบวันแรกเสร็จ ฮ่าๆๆ เลยมาอัพรูปมหาลัยซะเลย (เกี่ยว??)

ไหนๆก็จะพาไปดูมหาลัยกันแล้ว เรามาเดินขึ้นเขาด้วยกันดีกว่าเน๊าะ...

อันนี้ถ่ายตอนที่มาแรกๆ ต้นไม้ยังไม่ผลิใบกันเลยซักนิด

เพราะว่ามันยังหนาววววว อยู่นั่นเอง คนยังใส่โค้ทหรือเสื้อหนาวกันอยู่เลย

แต่ตอนนี้เป็นแบบนี้แล้ว

ตึกที่เห็นอยู่ทางด้านขวามือนั่น คือตึกเรียนหวานเองค่ะ

เดินทนขึ้นเขาซักห้านาที หรือเจ็ดนาที ก็จะถึงตัวตึก....

(ที่กว่าจะถึงก็ทำเอาคนเดินหอบลิ้นห้อยได้เหมือนกัน =____=)

ที่นี่คือศูนย์เรียนภาษาเกาหลีของมหาวิทยาลัยยอนเซค่ะ

(연세대학교 한국어학당 - ยอนเซแทฮักกโย ฮันกุกออฮักทัง)

ห้องเรียนของหวานอยู่ชั้นห้าของตึก มาตอนเช้าต้องรีบไปขึ้นลิฟท์

ไม่งั้นได้เดินขึ้นชั้นห้า เป็นที่สนุกสนานต่อจากการเดินขึ้นเขาแน่ๆ - -"

หลังจากที่ดูที่ที่หวานเรียนแล้ว เราไปดูตึกเรียนหลักๆของมหาวิทยาลัยยอนเซดีกว่า

ตึกเรียนหลักของคนเกาหลี จะอยู่ห่างจากที่ที่หวานเรียนไปค่ะ

แต่ว่าไม่ได้ลำบากมาก(??)ที่จะเดินไป เพราะงั้นก็เดินกันต่อค่ะ

จากตัวตึกที่เรียน เดินตรงไปเรื่อยๆๆๆ พอเจอทางเดินแบบนี้แล้วก็เลี้ยวเข้าไป

ที่นี่เหมือนกับสวนกว้างๆๆๆ ที่ให้นักศึกษามาพักผ่อน ปิคนิคแถวนี้ก็ยังได้

หลังจากที่เดินไปซักแป๊บ (รวมทางลาดลงเขา) ก็จะเจอวิวนี้ที่ด้านซ้ายมือ

และด้านขวาก็เป็นตึกนี้....

รูปนี้ถ่ายตอนมาใหม่ๆ มันยังหนาวอยู่ ใบไม้เขียวๆก็เลยยังไม่ขึ้น

ส่วนรูปนี้ ฤดูใบไม้ผลิเต็มตัวแล้ว มีสีเขียวๆตัดกับตัวตึก สวยไปอีกแบบ ^___^

หวานชอบตึกของยอนเซ ดูขลังแล้วก็เก่าดี ฮ่าๆๆๆๆ

ชอบที่ตัวตึกจะมีไม้เลื้อยปลูกอยู่รอบทั้งตึก แล้วก็เกือบทุกตึกเลยด้วย

หลังจากตรงนี้ เราก็ต้องเดินลงเขากันอีกหนึ่งรอบ ฮ่าๆๆ

รูปนี้ถ่ายตอนเดิน สวยดี ใบไม้สีแดงงง >w<

แล้วก็จะเจอตึกสวยๆเหล่านี้ค่ะ (มันเป็นทางที่หวานเดินไปสหกรณ์บ่อยๆ)

หลังจากที่เจอตึกพวกนี้แล้ว ก็แปลว่าเราใกล้ถึงทางออกแล้วค่ะ

ประตูใหญ่หน้ามหาวิทยาลัยยอนเซ ^__^

ก่อนที่จะถึงทางออก เราก็จะเจอกับรูปปั้นนกอินทรีย์ (คิดว่าอินทรีย์นะคะ)

อยู่ที่ทางเข้าของมหาวิทยาลัย ถือว่าเป็นสัญลักษณ์อย่างนึงของที่นี่ได้เลยมั้ง

ถึงตอนนี้ หวานก็พาทัวร์ยอนเซนิดๆหน่อยๆแล้วนะคะ

อยากจะพาทัวร์ให้มากกว่านี้ ถ้าไม่ติดว่ามหาลัยมันกว้างงงง

และหวานอาจจะเดินขาลากได้...และกลิ้งกลับหอแทนเดิน - -"

---------------------------------------------------------------

ไหนๆก็อัพแล้ว พูดถึงการสอบนิดนึงดีกว่า...

วันนี้เป็นวันแรกที่หวานสอบกลางภาคค่ะ (중간 시험)

ที่สอบไปก็มี สอบพูด (말하기 시험) แล้วก็อ่าน (읽기 시험)ค่ะ

ที่สอบวันนี้ แอบเครียดกับการสอบพูด

เพราะว่าเป็นการสอบที่นั่งประจันหน้ากับอาจารย์สองต่อสอง....

แล้วอาจารย์ก็จะพูดมา แล้วให้เราตอบ ไม่ก็เล่ายาวๆๆๆๆ TT_____TT

ประเด็นที่อยากบอกคือ หมูหวานตื่นเต้นค่ะ -_____-"

ทำให้เวลาที่พูด ในสมองมันสับสนระหว่าง 은/는 และ 이/가

และอีกอันคือ 에/에서 ที่ปกติจะแยกได้ แต่วันนี้กลับสับสน TT^TT

วันนี้ตอนที่เข้าไปสอบกับอาจารย์ โดนคำถามแรกเลยคือ

"니차몬 씨 가족 소개를 하십시오"

(ณิชมน ชี่ คาจ๊ก โซแกรึล ฮาชิบชีโอ - แนะนำเกี่ยวกับครอบครัวของตัวเอง)

หมูหวานตั้งสติไปสองวิ...ก่อนที่จะนั่งแนะนำครอบครัวตัวเอง.....

หลังจากนั้นมันยังไม่จบค่ะ TT__TT

ซองแซงนิมยังสติลถามโดยให้ดูรูปที่เป็นบ้าน ว่ารอบๆมีอะไรบ้าง??

(ที่สำคัญคือ รอบๆบ้านมีกี่สถานที่....บอกมาให้หมด นั่นคือต้องรู้ศัพท์ทั้งหมด)

"집 근처에 무엇이 있습니까?" (ชิบ คึนชอเอ มูออซี อิซซึมนีก๊ะ - แถวๆบ้านมีไรมั่ง)

และต่อด้วยคำว่า "모두" (ทั้งหมด)

งึมมมมมมมมม ในรูป มีไม่ต่ำกว่าหก หรือ เจ็ดสถานที่...ได้อีกค่ะ - -"

แถมยังต่อด้วยการถามว่า อะไรอยู่ตรงไหนของบ้าน ข้างหน้า ข้างหลัง ข้างๆ

ฮืออออออออออ TT__________________TT

หลังจากนั้น....ก็โดนถามว่าเมื่อวานทำอะไร (ตอบในรูปอดีต)

พรุ่งนี้สอบเสร็จแล้วจะทำอะไร (ตอบในรูปอนาคต)

แล้วคำถามเด็ดที่อาจารย์ต้องการคือ ถามโดยใช้ -ㄹ까요?

ที่เป็นการชักชวนให้ไปด้วยกัน และต้องตอบโดยใช้ -ㅂ시다

=___________= ซึ่งอันนี้เป็นอะไรที่ถนัดมากกก (ประชดได้อีก T^T)

ซอนแซงนิมถามโดยการชวนไปร้านอาหารเกาหลีด้วยกัน

(มีเมนูที่ปริ๊นวางไว้ตรงโต๊ะที่นั่งเรียบร้อยพร้อมราคา....)

"한식집에 같이 갈까요?"

(ฮันชิกจิบเอ คาชี คัลกาโย? - ไปร้านอาหารเกาหลีด้วยกันมั๊ย)

แล้วถ้าหวานเกิดตอบว่าไม่ไป อะไรจะเกิดขึ้น แล้วเราจะสอบกันต่อได้มั๊ย - -"

เพราะงั้นก็ต้องตอบว่า "네, 같이 갑시다"

(เน่, คาชี คับชีทา - ป่ะค่ะ เราไปด้วยกัน...)

แล้วก็สร้างบทสนทนาคุยกันทั้งอย่างงั้นกันเลยทีเดียว สดๆไม่ต้องมีเวลาคิดให้เปลือง

โดยที่หวานต้องพูดตั้งแต่ถามว่าอยากกินอะไร รสชาติเป็นไง

สั่งอาหารกับพนักงาน จนกระทั่งคิดว่าราคาอาหารทั้งหมดเท่าไหร่...T^T

การสอบทั้งหมดใช่เวลาเพียงแค่ 8 นาทีเท่านั้น...

แต่รู้สึกเหมือนอยู่ในห้อง นั่งจ้องตากับซอนแซงนิมเป็นชั่วโมง...

ส่วนการสอบอ่าน ไม่มีไรมากค่ะ -____-

เพราะว่าเขาจะมี passage มาให้อ่านทั้งหมด 5 เรื่อง

เราทำเพียงแค่อ่านให้เข้าใจ ตอบคำถามนิดๆหน่อยๆ แล้วก็เลือกถูกผิด

สำหรับหวาน อ่านง่ายมากกว่าพูดเยอะ =___________=

แต่ก็ไม่ได้ง่ายนะ สำหรับการสอบแบบนี้ T^T

ถ้าวันศุกร์มาถึง เราคงได้ยลผลสอบกลางภาครอบนี้เป็นแน่แท้...

ป.ล.พรุ่งนี้หวานสอบเขียนกับฟัง ไปอ่านหนังสือต่อดีกว่า - -"

ป.ลล. คิดถึงป๋า แม่ น้องข้าว แล้วก็บ็อบบี้มากๆๆๆเหมือนเดิมมมม

ขอโทษที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยเลย เพราะว่าหวานสอบอยู่ - -"

ทูฟี๊บ แกจะไปเลี้ยงเด็กทีอเมริการือออ เลี้ยงลูกเขาดีๆล่ะ

อย่าเลี้ยงไปเลี้ยงมาแล้วเด็กกลายเป็นโมจิเยี่ยงแก ==

จะไปหรือไม่ไปยังไงก็คิดดีๆล่ะ เลือกที่เราชอบ แล้วก็ทำไปเลย^^

ทูนรา อย่ากลัวไปค่ะ ตอนแรกที่หวานมาที่นี่ก็กลัว กลัวไปหมดทุกอย่าง

แต่พอมันถึงจุดๆหนึ่ง ก็ต้องทำใจยอมรับ แล้วก็ใช้ชีวิตกับมันให้ได้ค่ะ

ทูมุกกุจัง สู้ๆกับการทำรายงานแล้วก็การเรียนน้า...

ไว้วันหลังเราค่อยคุยกันก็ได้ ช่วงนี้หวานก็ยุ่งๆกับการสอบเหมือนกัน - -"